Odin week 10 — Zara kroont zichzelf tot Queen van de wei

Silly Shepherds · leestijd ± 4 minuten

Donderdagochtend. Hondenveld. De Mechelse herder die de laatste weken geregeld de boel op stelten zet, kwam het veld op.

Odin kreeg opnieuw de oren gewassen.

Maar deze keer gebeurde er iets wat ik van Zara niet gewend ben. Onze eeuwige softie, die zich meestal buiten alle drukte houdt, liet het niet voorbijgaan.

In één vloeiende beweging legde ze de Mechelse op haar rug. Het bleef bij dat korte moment. Geen gevecht. Daarna liepen ze weer naast elkaar, alsof er niets was gebeurd.

Wat er precies tussen die twee werd uitgewisseld, weten alleen zij. Maar ik stond wel even te kijken.

Zara. Onze softie.

Die ging die ochtend als Queen van de wei naar huis.

🐾 Maandag — de dierenarts en Lio in een romper

Maandag was het tijd voor de grote beurt van de dieren.

Odin en Zara kregen hun inentingen, deze keer ook tegen hondsdolheid. Met de grens zo dichtbij willen we dat op orde hebben.

Voor Lio stond er meer op het programma: sterilisatie, chippen en haar inentingen.

Na thuiskomst lag ze nog een tijd stil in haar mandje, bij te komen van de narcose. Odin vond dat maar vreemd. Hij ging steeds bij haar kijken. Even controleren, en later nog eens terug.

Zijn vriendin lag daar, maar deed niet zoals anders.

Pas om kwart voor vier kwam er weer wat beweging in. Lio liep een beetje rond en Odin leek meteen meer op zijn gemak.

Die avond deed Miranda haar een speciale romper aan, zodat die lampenkap niet meer nodig was. Odin ging rustiger en voorzichtiger met haar om dan we van hem gewend zijn.

Of hij begreep wat er aan de hand was? Dat kan ik niet zeggen. Maar het verschil in zijn gedrag viel ons allebei op.

🐾 Met de herfst komt Zara weer tot leven

Met het koelere herfstweer komt Zara weer tot leven.

In de hete zomer was ze vaak sloom. Nu rent ze weer, zoekt ze Odin op en daagt ze hem uit om te spelen.

Dat herken ik van Shadow en Ayla. Op warme dagen deden ze het rustiger aan. Zodra het buiten afkoelde, kwam de energie terug.

En nu zien we het bij Zara.

Samen rennen ze over het veld. Odin met zijn lichtband, Zara met de hare. In het donker zie je die twee verlichte figuren achter elkaar aan schieten.

Dan sta ik gewoon even te kijken.

Na alle tijd die in oefenen, opletten en herhalen gaat zitten, zijn dit de momenten waarop je ook gewoon van je honden geniet.

🐾 Woensdag — Charlie blijft achter Odin aan gaan

Woensdagavond appte Marvin of we met Charlie mee wilden lopen.

Prima natuurlijk. Alleen gaf Charlie Odin deze keer weinig ruimte. Hij bleef achter hem aan gaan.

Odin reageerde daar opvallend rustig op. Of hij de signalen goed begreep, weet ik nog niet zeker. Dat vind ik soms nog lastig te lezen bij hem.

Wat ik wel zag: het liep niet verder op.

Dat is prettig, maar ik wil er ook niet meteen een grote overwinning van maken. Eén rustige ontmoeting vertelt niet het hele verhaal. En rustig blijven betekent niet automatisch dat een hond zich prettig voelt.

Voor deze avond bleef het bij de vaststelling: Odin ging er niet in mee.

🐾 Donderdag — de onverwachte kant van Zara

En toen kwam dus die donderdagochtend met de Mechelse.

Juist omdat Zara meestal zo zacht is, bleef dat moment hangen. Ze rent, speelt en laat veel langs zich heen gaan. Daarom verwachtte ik dit niet van haar.

Het was kort. Daarna gingen de honden weer hun eigen gang en liepen ze ook gewoon naast elkaar.

Voor mij werd het hét beeld van deze week.

Zara die even een heel andere kant van zichzelf liet zien.

De titel Queen van de wei had ze thuis snel te pakken.

🐾 Vrijdag — Zara loopt anders dan normaal

Vrijdag viel me tijdens het wandelen iets op.

Zara liep minder fijn mee. Ze was afgeleid, trok naar rechts en volgde niet zo vanzelfsprekend als anders.

Mijn eerste gedachte was dat de inentingen van maandag er misschien iets mee te maken hadden. Maar dat is een vermoeden. Ik weet niet waardoor het komt.

Ze leek verder niet ziek, maar haar manier van lopen was duidelijk anders. Dat wil ik niet zomaar wegschrijven als iets wat wel bij die prikken zal horen.

We houden haar goed in de gaten. Als het aanhoudt of erger wordt, nemen we contact op met de dierenarts.

🐾 Tien weken — waar staan we nu?

Aan het begin van dit dagboek liep Odin nog aan een touw. Commando’s kende hij nauwelijks. En die ontmoeting met de Labrador staat me nog helder bij.

Deze week zag ik een hond die rustig bleef toen Charlie hem weinig ruimte gaf. Die steeds bij Lio ging kijken na haar operatie. Die voorzichtiger met haar omging dan normaal.

En die samen met Zara over het veld rende.

Dat betekent niet dat alles nu vanzelf gaat. Tijdens een wandeling probeer ik nog steeds te begrijpen wat hij ziet, wat hij mist en wanneer hij onze hulp nodig heeft.

Maar er verandert wel iets.

Tussen het oefenen door ontstaat steeds meer ruimte voor het gewone leven samen. Een wandeling. Een kat in een romper. Twee lichtbanden die door het donker bewegen.

En Zara, die deze week voor haar eigen hoofdstuk zorgde.

Over twee weken begint Odins officiële opleiding. Ik ben benieuwd wat we daar samen gaan leren.

📖 De Taal van de Herder

Bijna dertig jaar leven met Duitse herders, eerlijk opgeschreven. Over rust, duidelijke grenzen en samen leren leven met een hond die veel van je vraagt — en je veel teruggeeft.

Bekijk De Taal van de Herder op onze boekpagina.

Volg ons ook op YouTube, TikTok, Instagram en Facebook voor beelden en updates van Odin en Zara.

🐕 Geen Wikipedia. Gewoon wij.

Dit is ons eerlijke dagboek over Odin en het leven met onze honden. Wat goed gaat, wat lastig blijft en wat wij onderweg leren. Week voor week. Stap voor stap.

Lees ook

• Odin week 9 — een film met een hond die Odin heet, en een Zara die de Queen uithangt
• Odin week 11 — Stoute schoenen en natte voeten
• Werklijn of showlijn? — Het eerlijke verhaal dat niemand je vertelt
• Het boek: De Taal van de Herder — de hond die voor jou door het vuur gaat