Silly Shepherds · leestijd ± 7 minuten
Drie dagen. Drie weken. Drie maanden.
De 3-3-3-regel zegt grofweg dat een hond rond de eerste drie weken steeds meer begint te begrijpen hoe zijn nieuwe leven eruitziet. En eerlijk? Bij Odin lijkt daar behoorlijk wat in te zitten.
Week 3 begon op dag 17. Odin hinkt nog een beetje, de medicijnen doen hun werk, en hij heeft duidelijk meer pit dan de dagen ervoor. Tijd om weer te bouwen.
🐾 De hondenfohn — een nieuw hoofdstuk
Dag 17. Natte honden moeten droog. Zara staat er heerlijk voor en laat zich van voor tot achter blazen. Odin? Die wil er absoluut niets van weten.
Dus we beginnen voorzichtig. Lijn kort, niet bij zijn hoofd, bovenkant rug en onderkant buik. Hij bleef staan — niet blij, maar hij bleef.
Dag 22: hij bleef ook staan. Nog steeds niet bij de kop. Maar de rest mag. Herhalen zal het leren.
🐾 Zara — de stille verandering
Iets wat me deze week steeds meer opvalt: Zara verandert mee.
Ze loopt steeds vaker als Ayla vroeger deed — ver achter me, rustig de krant lezend, overal snuffelend. Als ik haar niet regelmatig roep raak ik haar bijna kwijt. Ze is wat minder alert, wat meer haar eigen ding aan het doen.
Deels de hormonen na haar loopsheid. Deels de warmte. Maar deels ook Odin — ze ziet dat hij grenzen opzoekt en denkt ergens: als hij het mag...
Dag 16 draaide dat om — bij 24 graden liet ze zich eindelijk niet meer klein krijgen en genoot ze zichtbaar van het ren-spelletje met Odin. Week 3 laat zien dat die energie er gewoon in zit, als de temperatuur het toelaat.
🐾 Garry, Charlie en nieuwe ontmoetingen
Week 3 bracht nieuwe stappen met honden die Odin inmiddels al kende én nieuwe ontmoetingen.
Garry op het hondenveld — dag 20 én dag 24. Een hond die heel duidelijk zijn grenzen aangeeft. Odin rent er altijd als een speer op af, de ander schrikt, er volgt een snauw. Maar hij vecht niet terug. Hij zoekt. Hij kijkt. Hij loopt rondjes. Hij moet nog leren dat niet iedere hond zit te wachten op zijn enthousiaste entree. Garry maakt hem dat behoorlijk duidelijk. En zolang we erbij blijven en zorgen dat het niet escaleert, zijn dit precies de ontmoetingen waar we veel van leren.
Charlie — de ongecastreerde reu van de buurman die niet snel voor een andere hond opzijgaat — gaat steeds beter. Beide aan de lijn, rustig naast elkaar lopen. Kleine stap, maar een echte.
🐾 Trainen — herhalen en opbouwen
Zitten gaat steeds vanzelfsprekender. Bij de stoplichten, voor de riem omgaat, bij de poort van het hondenveld — hij zit. Mensen die het zien reageren altijd positief. Dat is ook een beloning op zich.
Dag 20 bij het stroomkastje — ik laat Zara altijd TEGEN springen zodat ik de lijn makkelijk kan omdoen. Odin ziet het, doet het gewoon na. Zonder dat ik erom vroeg. Dat zijn de momentjes.
En bij de stoplichten gaan ze inmiddels allebei automatisch zitten. Dat is tien dagen geleden ondenkbaar geweest.
Buiten gebruiken we op dit moment nog een slipketting om hem bij ons te houden wanneer hij te sterk op andere honden reageert. Hij heeft hem steeds minder nodig — inmiddels is soms alleen het geluid al genoeg om zijn aandacht terug te krijgen. Mijn doel is dat hij hem uiteindelijk helemaal niet meer nodig heeft.
🐾 De Das — dag 14, maar niet vergeten
Even terug naar dag 14 — want dit verdient een vermelding. Op vijf meter afstand stonden we naast een grote Das. Zara bleef netjes staan. Odin wilde er meteen achteraan. Ik heb het gefilmd.
Week 3 laat zien dat hij het niet vergeten is. Elke late avond zoekt hij in de struiken. Die Das zit in zijn hoofd. En eerlijk gezegd ook een beetje in het mijne.
🐾 Drie weken — de balans
Van dag 1 naar dag 24. Van een touw als riem naar een eigen brede halsband. Van bijna een aanval op een Labrador naar rustig passeren van een witte herder en een mechelaar.
Hij volgt me de hele dag. Als ik naar de wc ga wacht hij bij de deur. 's Avonds komt hij naast me liggen op zijn eigen deken. En als ik hem corrigeer, zoekt hij daarna goedkeuring — een aai, een teken dat het goed is.
Dat is geen moeilijke hond. Dat is een hond die eindelijk leert wat het betekent om ergens thuis te zijn.
Volgende week meer. Want we zijn nog maar net begonnen.
Volg Odin's dagboek elke week op de site — en op YouTube, TikTok en Instagram.
🔗 sillyshepherds.com
🐕 Geen Wikipedia. Gewoon wij.
Dit is geen trainingsgids. Dit is ons eerlijke dagboek van een hond die een tweede kans verdient — en een eigenaar die niet opgeeft. Week voor week. Stap voor stap.
