Silly Shepherds · leestijd ± 7 minuten
Dag 8. Ochtendwandeling. En daar komt ze aan.
De zwarte Labrador van een jaar oud. Dezelfde hond die op dag 1 bijna het slachtoffer werd van een explosie die ik nog nooit had meegemaakt. De hond waar ik angstzweet van op mijn rug voelde lopen. De hond waarbij ik dacht: wat heb ik mezelf op de hals gehaald?
Odin keek. Hij snoof de lucht op. Hij keek nog een keer.
En liep gewoon door.
Geen gegrom. Geen getrek. Geen geweld. Gewoon door.
Dat moment. Dát was de eerste week Odin in één beeld samengevat.
🐾 Hoe het begon — dag 1
Zaterdag 1 augustus. Kwart voor 8 vertrokken richting Noord-Nederland. Elektrische auto, twee uur en twintig minuten rijden, korte pauze onderweg om niet te vroeg te zijn.
Bij aankomst: een moeder en dochter die wanhopig op zoek waren naar een oplossing voor hun hond. Een zwarte Duitse Herder reu van bijna twee jaar. Een touw als riem. Geen basiscommando's. Maar ogen die je iets vertelden.
Echte agressieve honden hebben die rust niet in hun ogen. Odin wel. En dat was voor mij het teken.
We namen hem mee. De hele weg terug geen geluid. Rustig rondkijken, af en toe slapen. Alsof hij het vertrouwde.
Thuis — hondenveld, kennismaking met Zara, eigen plekje zoeken, zwembadje ontdekken. Eerste dag leek prima te gaan.
Tot de avondwandeling.
Nog geen 400 meter het park in. Een man met een zwarte Labrador. Een lieve hond — Zara speelt er normaal graag mee. Maar Odin was niet van plan dat pad te laten kruisen.
Wat er daarna kwam had ik nog nooit meegemaakt. Een kracht op de riem alsof hij de andere hond wilde verslinden. Als ik dat touwriempje nog had gehad waren mijn vingers geplet. Angstzweet. Bijna gevallen.
Thuis zat ik even de weg kwijt. Een hond van bijna twee jaar die helemaal niets kent — dat was even schrikken.
Maar die avond zocht ik uit. Las de 3-3-3 regel. En Odin sliep de hele nacht naast me op de grond. Regelmatig een lik. En ik wist: dit komt goed.
Die avond gaf ik hem ook een nieuwe naam. Want hij verdient een verse start. En een uitstraling als een god verdient een naam als een god.
Vanaf nu heet hij Odin.
🐾 Wat we deze week leerden
Dag 2 — Odin plast nog als een dame. Tegen zijn eigen voorpoten. Normaal voor een reu die nooit geleerd heeft wat hij eigenlijk is. Maar hij eet de nieuwe brokken, hij volgt me de hele dag, en als ik naar de wc ga wacht hij bij de deur. De binding is er al.
Dag 3 — Slipketting ingezet. Niet mijn eerste keuze, maar met een hond die bij het zien van een andere hond volledig ontoegankelijk is voor enige andere prikkel — geen koekjes, geen bal, geen stem — heb je soms iets nodig dat zijn aandacht trekt. Kleine, korte correctie. En het werkt. Mijn doel is dat hij hem uiteindelijk helemaal niet meer nodig heeft.
Dag 4 — Eerste keer zitten gevraagd bij de poort van het hondenveld. Na drie pogingen doet hij het. Klein moment, groot signaal. In het bos voor het eerst losgelaten — en hij blijft bij ons. Vertrouwen geeft vertrouwen terug.
Dag 5 — Op het hondenveld een nieuwe hond via de poort — geen geweld, geen geblaf. Gewoon snuffelen en doorgaan. En later een mannelijke hond los op het veld — wat geblaf, maar op mijn "foei" stopt het direct. Geen gevecht. Geen drama. Dit voelt goed.
Dag 6 — Een stap terug. In het bos te vroeg losgelaten, een meisje met hond in de verte, Odin er achteraan. Uit zicht. Gegrom en geblaf te horen. Hij komt uiteindelijk terug — en dat is het enige positieve. Excuses aangeboden aan het meisje. Les geleerd: vertrouwen opbouwen kost tijd, en vrijheid verdien je.
Dag 7 — Twee nieuwe honden op het veld. Beide begroetingen perfect. En een reu die normaal zelfverzekerd is — Charlie — gaat prima. Goede dag.
Dag 8 — De Labrador van dag 1. Perfect voorbij gelopen. Eerste springoefeningen over lage paaltjes — hij vindt het geweldig. Zitten wordt een vast onderdeel van elke wandeling.
🐾 Week 1 — de balans
Van dag 1 naar dag 8. Van touwriempje naar eigen brede riem. Van angstzweet naar de Labrador perfect voorbij laten lopen.
E�n week. Één stap tegelijk. En al zoveel verder.
Odin is het waard. Elke dag opnieuw.
Volg Odin's dagboek elke week op de site — en op YouTube, TikTok en Instagram.
🔗 sillyshepherds.com
🐕 Geen Wikipedia. Gewoon wij.
Dit is geen trainingsgids. Dit is ons eerlijke dagboek van een hond die een tweede kans verdient — en een eigenaar die niet opgeeft. Week voor week. Stap voor stap.
